Partygänger

Zaterdagochtend heb ik snel nog even een wasje gedaan en terwijl ik dit schrijf zit ik weer in de wassalon. Hieronder dan de langverwachte foto!



Kort nadat ik de was had gedaan kwamen Barend en Tiemo aan om te beginnen aan een weekend 'duursporten'. Jep,je leest t goed, weer een verhaal over heftig uitgaan. Niet dat er niet gewerkt wordt, maar daar is even weinig over te vertellen en wellicht dat deze ontboezemingen over de Münchner nachtkultur nog een paar mensen overhalen om nog eens langs te komen. Zaterdagmiddag zijn we eerst even de stad in gegaan zodat ik Barend en Tiemo het mooie aangezicht van München kon laten zien. Nadat ze een goede indruk hadden zijn we een paar boodschapjes gaan halen om te kunnen koken.



Kathi had ge-sms-ed dat ze wel mee wilde eten, dus we hebben ruim ingekocht. Op het afgesproken tijdstip was ze echter nog steeds niet thuis en zijn we maar begonnen. Hierdoor waren we wat later dan afgespoken bij Ostbahnhof, waar Carolyn (ook stagiaire bij EADS) op ons stond te wachten. Ons plan voor die avond was om naar de Kultfabrik te gaan. Dit is een oud industrie terrein waar, in de vaak nog in oorspronkelijke staat verkerende gebouwen, zo'n 30 verschillende discotheken gehuisvest zijn. Ik had in ieder geval nog nooit zoiets gezien dus t was een erg indrukwekkend gezicht.

We zijn toen eerst een club binnengelopen die Noa heet,omdat we hiervoor een gratis toegangsflyer in onze hand gedrukt hadden gekregen. Na een tijdje in de rij gestaan te hebben bij de deur,kwamen we erachter dat t vrijwel leeg was daar binnen! De hele rij was dus eigenlijk meer show. We hebben na een drankje dan ook besloten dat de muziek suf was en dat we ook niet van plan waren voor 600 E een fles champagne te bestellen (stond heus op de kaart! Witwasmethode iemand?) zijn we naar een andere tent gegaan waar er gratis toegang was. Hier was het een stuk drukker en ook de cocktails waren halve prijs,echter de gemiddelde bezoeker was zeer waarschijnlijk ergens in de jaren '90 geboren. Dus om een uur of 2:00 vonden we het wel weer tijd om ergens anders heen te gaan. Nu was er een tent die ik al wilde bezoeken voordat ik in München aankwam: de Natraj Temple Goa Trance club. Dit moet een van de vreemdste disco's in heel Beieren zijn. Het was er niet zo druk (zo'n 50 personen) en er waren ook veel wat oudere mensen en iedereen had iets raars over zich. De inrichting was ook op z'n minst appart te noemen (waarschijnlijk zo ingericht om psychedelische effecten van geestveruimende middelen te versterken). Dit weerhield ons er echter niet van om eens goed los te gaan op de muziek (die wel echt goed underground was). Twee uurtjes later hadden we t ook wel weer gehad met deze psytrance en werd Barend zelfs aangezien voor uitsmijter toen hij naar de wc ging (are you security?). Het was in ieder geval overduidelijk dat wij 4 de enige waren die niet stijf van de amfetamine stonden. We zijn toen maar weer naar Noa gegaan, want daar mochten we gratis naar binnen. Hier waren nu nog minder mensen al was de muziek wel een stuk beter. Op een gegeven moment stelde Carolyn voor om naar de Milchbar te gaan, waar zogenaamd goede afterparties gehouden worden. Die bleek niet op het Kultfabrik terrein te liggen, maar op het Optimolwercke gebied (een soortgelijk voormalig industriegebied met dixo's, ernaast). Dit was echt de briljantste tent van de hele nacht, want toen we om 5:00 aankwamen was t er stampvol en werd er geniale muziek gedraaid. Hier hebben we dus nog even goed de voetjes van de vloer laten gaan tot een uurtje of 7:00 (op dat tijdstip kwamen er nog steeds nieuwe mensen binnen). Na een ontbijtje bij de burger king zijn we naar huis gegaan, waar we om 8:30 aankwamen,precies op tijd om bij de kiosk verse broodjes voor de middag te halen.

Na een goeie ochtend slaap zijn we langzaam wakker geworden en ging Barend als eerste douchen. Op een gegeven moment kwam Kathi totaal gepikeerd mn kamer binnenstormen en mompelde iets over een wc-bril, waarna ze briesend weer vertrok. Uiteraard ben ik even gaan vragen waar dat allemaal op sloeg en ook even gemeld dat we het toch erg vervelend vonden dat ze niet was komen opdagen met het eten. Daarna heb ik Barend les 1 van 'Een eerste introductie wonen met 3 vrouwen' bijgebracht die luidt: 'de wc en de wc-bril: hoe, wat en waarom'. Daarna bleek dat de koffie op was, dus ben ik maar weer naar de kiosk gegaan om een nieuw pak te kopen.

De kiosk is eigenlijk een eigen verhaal waard, maar ik zal het voor nu even bij een intermezzo houden.
-De kiosk is twee stappen van onze voordeur verwijderd.
-De kiosk is altijd open
-De man van de kiosk slaapt nooit
-De kiosk verkoopt alles (koud bier,verse broodjes,de krant, alle mogelijke tijdschriften, OV maandkaarten, postzegels, koffie)
-De kiosk stelt nooit teleur, ze hadden nog nooit iets niet.
-Dit alles heeft ook z'n prijs, maar als je 's avonds een koud biertje wil en 's ochtends een croissantje en een pak koffie, dan klaag je daar niet over.
-Mocht de kiosk dan toch dicht zijn, dan is er verderop nog de louche pizzabakker-chinees, maar daar later meer over.

Op zondagavond hadden we besloten rustig wat te gaan drinken in het parkcafe. Ook Carolyn was weer van de partij en Olga was er ook. Het parkcafe is een erg chique tent waar je lekker kunt loungen in een comfortabele zithoek met banken, maar ook aan tafels kunt zitten en eventueel kunt eten. Zoals de naam doet vermoeden bevindt t zich in t park,niet ver van het centrum. Carolyn en Olga moesten maandag weer gewoon werken dus tegen middernacht zijn we weer gegaan. Nadat we de dames netjes bij respectievelijk de tram en de s-bahn afgezet hadden zijn we nog in de lounge van het Anna-hotel wat gaan drinken.

De volgende morgen zijn we een beetje op tijd opgestaan en richting het luchtvaartmuseum van Schleißheim vertrokken. Dit was echt een ontzettend mooi museum met een aantal unieke vliegtuigen zoals prototypes en demonstrators (waar er dus maar 1 of enkele van gebouwd zijn). Zoals te verwachten hebben we hier ons uitstekend een aantal uren vermaakt.






Maandagavond was er dan alweer een stagiaire avond in een Ierse pub, waar ze die avond een soort triviant quiz hielden. De harde kern van de 'praktikantenstammtisch' was natuurlijk van de partij, waaronder Lisero (die gedurende het weekend zn vriendin op bezoek had). Helaas hebben we niks gewonnen, maar gezellig was het wel. Omdat ik de volgende dag weer moest werken (maandag had ik vrij genomen) wilde ik om een uur of elf wel weer naar huis. De andere stagiaires gingen nog 1 drankje drinken in een ander cafe en Barend en Tiemo hoefden de volgende dag pas in de middag te vliegen. Ze zijn dus toen nog dat cafe ingegaan, daarna nog 1 en toen de metro weer begon te rijden zijn ze weer naar de Milchbar gegaan. Toen ik om 6:00 opstond kreeg ik een telefoontje dat t daar weer helemaal top was en dat ze eraan kwamen. Kort voor 7 waren ze er dan en hebben we afscheid genomen.

Gedurende de korte werkweek was het erg rustig. Veel collega's waren op dienstreis en mn begeleider was ook een paar dagen ziek. Daarnaast is t nu ook zeker dat mn hoofdproject niet gerealiseerd gaat worden en dat we het voor dit jaar nog maar een beetje aan zullen werken en een jaarverslag schrijven. Misschien is er in de toekomst weer budget.

Donderdagavond wat dus vaste 'praktikanten' avond aan t worden is, was ik uitgenodigd om samen met anderen wat te komen eten bij iemand thuis. Iedereen moest een fles drinken meenemen, dus ik was al bedachtaam voor wat er komen ging. We hebben een heerlijke kip Tandoori gegeten (Aziatisch eten kan dus toch in Duitsland?) en hebben gezellig gekletst. Tegen middernacht wilde de groep naar Harry Klein gaan (een hippe electro disco). Mijn ervaring van de donderdag ervoor zei me dat je best een gezellige avond kunt hebben en de volgende dag werken, als je maar op tijd naar huis gaat. Dat heb ik dan ook gedaan en van de anderen kreeg ik de volgende dag allemaal mailtjes dat ze zich zo slecht voelden,naar huis wilden, nog dronken waren of ze hadden alvast maar een dag vrijgenomen. Sommige mensen leren het gewoon nooit (he Lisero ;).

Het weekend was er dan om rustig aan te doen. Heb mn kamer opnieuw ingericht en ben wat inkopen gaan doen in de stad. Heb daar nog een kopke koffie gedronken met een aantal Franse stagiaires. De Fransen zijn altijd in voor gezelligheid (vive la France!) en de meesten spreken nog goed Duits ook. Op zondag heb ik dan al het overige gedaan, waar ik doordeweeks geen tijd voor heb, zoals de was doen.

Deze week is duidelijk geworden waar het zwaartepunt van de rest van mn stage zal liggen en dat is het programmeerwerk waar ik al over verteld heb. Het blijkt dat ze dit programma eigenlijk erg goed kunnen gebruiken in verband met het onderzoeksprogramma waar ik ook bij ondersteund heb.

Op dit moment zit ik in de bus naar huis die in de file staat,vanavond is het weer praktikanten avond, vrijdag ga ik naar het theater en zaterdag vlieg ik naar Zagreb voor de EUROAVIA formation workshop! 'Wat een leven heeft die jongen' zouden ze thuis zeggen.

Grüßdich!

Einmal zwei halbe Hahn bitte

Na het weekend familiebezoek had ik een korte werkweek, omdat hier in Beieren Allerheiligen een vrije dag is. Bij onze firma zagen ze de mogelijkheid voor een lang weekend, dus was op vrijdag 2 november (Allerzielen) het bedrijf ook dicht.

Woensdag was dus een uitstekende avond om uit te gaan. Samen met een andere stagiaire (Olga) heb ik een etentje georganiseerd in een Kroatisch restaurant. Het was een erg gezellige avond met erg lekker eten. In totaal waren we met zo’n 20 stagiaires, afstudeerders en mensen die zichzelf nog jong durven te noemen. Na het eten zijn we naar de Schrannenhalle gegaan waar die avond een Halloween party aan de gang was. Zoals te verwachten waren op t einde slechts de 4 Delftenaren en Olga over. In ieder geval een erg geslaagde avond.



De dag erna rustig dagje en vrijdag Allerzielen was t tijd voor een beetje bezinning. Ben naar Dachau gegaan om het concentratiekamp aldaar te bezoeken. Dachau was het eerste concentratiekamp en heeft model gestaan voor alle andere concentratie en vernietigingskampen. Ook de zalige Titus Brandsma, stichter van het Gymnasium in Oss, is hier omgekomen omdat hij protesteerde tegen de Jodenvervolging. Ik kreeg werkelijk koude rillingen toen ik daar over het terrein liep. Er is ook een erg uitgebreid museum bij.





Zaterdag heb ik de fiets gepakt en heb zo’n 4 uurtjes door München getoerd. Ik denk dat je zeggen kunt dat je een stad pas leert kennen als je er met de fiets doorheen rijdt. Heb ook een verkeersbord gespot wat geheel niet zou misstaan in onze woonkamer in Delft.



Zaterdagavond ben ik met Lisero en een collega wat gaan drinken in de stad. Zondag de was gedaan in de immer gezellige wassalon (geen wasmachine hebben is NIET ideaal). Maandag weer hard aan de slag, al had ik die week helaas niet zo heel veel te doen, behalve wat project management ondersteuning (klinkt erg indrukwekkend, maar is vooral papierwerk in orde maken). Onze afdeling is hoofdaannemer van een groot internationaal onderzoeksproject (ook Nederland is betrokken) en alle documenten moesten op tijd af zijn. Heb hier veel bij geholpen wat in ieder geval tot resultaat had dat onze project manager niet in het weekend hoefde te werken. Afgelopen week was er dan ook weer een belangrijke vergadering bij ons waar ik ook nog even kennis gemaakt heb met de Nederlandse vertegenwoordiger. Leuk detail: mocht die dag met de afdelingsauto (mercedes A-klasse) rijden! (moesten wat spullen van het ene gebouw naar het andere vervoerd worden voor de meeting).

Op maandag was er een EUROAVIA München borrel, die me verdacht veel deed denken aan een doordeweekse midwinter borrel in de kurk. Slechts een handjevol mensen (altijd dezelfde groep) maar er gezellig en cocktails halve prijs. De volgende donderdag was het alweer tijd voor een avondje uit met de andere stagiaires (wel grappig dat de werkende mens meer uitgaat dan de studerende, zo lijkt t wel). We zijn die avond naar 'los Bandidos' gegaan (waar ik die maandag ook was) waar die avond een 'all-you-can-eat' Tex-Mex buffet was (er zijn er daar dus meer van). Het was er gezellig druk en ook de EADS opkomst was hoog. Toch leuk dat EADS zo'n groot bedrijf is, aangezien ook de stagiaires van de financiële en personeelsafdelingen mee gingen. Dit zijn uiteraard vrijwel altijd dames, waar jammer genoeg de technici nog bijna altijd mannen zijn. De sfeer was dusdanig goed dat op het einde iedereen op de tafels stond te dansen! Het leek het oktoberfest wel, maar dan zonder klederdracht. Zoals gezegd, het was donderdag en donderdag wordt meestal gevolgd door vrijdag, wat een doodnormale werkdag is. Gelukkig is er koffie zullen we maar zeggen. Op zaterdag lekker rustig aan gedaan en 's avonds met andere stagiaires gekookt.



Op zondag ben ik naar de film gegaan. Je hoort t goed: er is een bioscoop vlak bij mij waar ze films in de originele taal draaien en dus niet Duits nagesynchroniseerd. Grappige is wel dat wanneer ik met mijn Kulturbegeisterde huisgenootjes er over spreek hoeveel geweld het origineel eigenlijk aangedaan wordt, wanneer men er Duits overheen spoelt, ze dat eigenlijk wel mee vinden vallen. Ik vind t in ieder geval walgelijk en was dus erg blij deze bios gevonden te hebben. De film is een echte aanrader: Lions for
Lambs.

Maandag eigenlijk weer hetzelfde liedje: niet zoveel te doen op het werk, al heeft m’n begeleider aangekondigd dat er binnenkort weer projecten aankomen. Heb onder andere werk van een vorige stagiaire gecontroleerd (onze mechanica docenten uit het eerste jaar zouden huilen bij zulke versimpelde berekeningen). Daarnaast heeft m’n programmeer werk blijkbaar toch wat losgemaakt, want heb nu ook de opdracht gekregen alle eigen geschreven programma's die we bij ons gebruiken, efficiënter en gebruiksvriendelijker te maken. Wat een mens allemaal niet in 2 maanden leren kan.

Wat heel erg vet was,was dat deze week iemand van onze afdeling, die productie-ingenieur is (en derhalve bij de fabriek in Augsburg werkt, waar de productie van onderdelen plaatsvindt) ons belde omdat ze snel mogelijk een CAD tekening van een mal nodig hadden. Aangezien de collega die dat normaal doet zelf omkwam in t werk, heb ik dat snel gemaakt en gemaild. Waarschijnlijk is dat ding dezelfde dag nog gefreesd. Binnenkort vaart er dus ergens een niet nader te omschrijven apparaat rond, met een onderdeel waarvan ik de mal “ontworpen” heb.

Donderdag gingen we dan (zoals inmiddels gebruikelijk) uit met stagiaires. Deze keer gingen we naar Pacha (spreek uit Patsja) waar op donderdag een zogenaamde "after-work" party is. Voor diegene die nog nooit van Pacha gehoord hebben: het is een club oorspronkelijk (40 jaar geleden) afkomstig uit Spanje (bekendste is Pacha Ibiza) met inmiddels meerdere filialen verspreid over de wereld. Ik kende de naam vooral van de goeie muziek die ermee geassocieerd wordt. Verder staat het bekend als een wat chiquere club waar je normaal gesproken niet zomaar naar binnen komt. Afgelopen donderdag was dit echter geen enkel probleem en als leuke bonus kon je voor de €6,- entree ook nog eens gebruik maken van het warme buffet (koopje dus). Daarnaast was er ook nog een welkoms drankje te vergeven. In het begin kun je rustig zitten in een van de gezellige zithoekjes met tafel en dus wat eten en een beetje kletsen. De muziek is op dat moment ook nog aangepast aan de sfeer. Wanneer iedereen dan ongeveer uitgegeten is, en het wat drukker begint te worden gaat het volume omhoog en kan er gedanst worden! Het was echt een topavond al ben ik deze keer op een wat vroeger tijdstip naar huis gegaan, aangezien ik de volgende dag weer gewoon moest werken. (En dat heet om 7:00 de deur uit, en om 19:00 weer thuis zijn).



Op dit moment staan Barend en Tiemo (bijna letterlijk) voor de deur, dus binnenkort meer over de avonturen die we dit weekend gaan beleven! Wat misschien ook is opgevallen is dat ik de lay-out van mn blog een beetje aangepast heb aan de Beierse stijl.