donderdag 20 september 2007

Unsere fliegende Holländer

Hallo allemaal,

Hier weer een berichtje over mijn vorderingen. Afgelopen vrijdag de eerste “VrijMiBo” (vrijdag middag borrel) gehad. Ik kwam bij de bushalte Gijs van de Delftsche vliegclub tegen en hij stelde voor om een biertje te gaan drinken in de stad om het begin van het weekend te vieren. We zijn op het eerste terras vanaf het station gaan zitten en hebben een tijdje gezellig zitten kletsen. Zomaar ineens was 't 22:00 uur en waren we 4 größe Weißen verder. Aangezien ik had afgesproken om met Chrissie en Lisero naar de stad te gaan, belden ze me op waar ik bleef. Gijs had ook wel zin in een feestje en we zijn toen allebei snel naar huis gegaan om onze spullen weg te brengen. Om 22:30 was ik dan eindelijk thuis, maar de anderen hadden natuurlijk al gegeten en we moesten snel weer weg omdat een vriendin van Chrissie (Anne) op ons stond te wachten. Dus met lege maag (op die 4 Weißen na dan) weer richting stad, waar Gijs en Anne zich bij ons voegden. Zo zijn we met z’n vijven eerst naar een soort buurthuis gegaan waar één of andere band zou spelen. Echter was er niet zoveel te beleven dus toen zijn we naar de “Buena Vista”gegaan, waar, je raadt t al, voornamelijk salsa en dergelijke gedraaid werd. Het was er een gezellig drukke boel en hebben daar even een drankje gedaan. Na een tijdje hadden we het daar ook wel weer gezien en zijn toen de eerste de beste taxi ingestapt. De chauffeur bleek een enorme fan van de jaren ’80 metal band, AC/DC, te zijn, en z'n taxi zat dan ook onder de graffiti en hij draaide natuurlijk jaren ’80 metal. We wilden toen naar de bekende Pascha discotheek gaan, maar de chauffeur adviseerde ons bij Max & Moritz te gaan kijken. Daar binnen gekomen bleek dat er voornamelijk scholieren te vinden waren en binnen 5 minuten was iedereen elkaar kwijt. Pas na een uur of 3 hebben welkaar weer allemaal gevonden en zijn toen naar huis gegaan.

Zaterdag even rustig aan gedaan en het huis gepoetst, evenals 2 maanden opgespaarde lege flessen weggebracht. Op zondag begaf ik me per fiets naar vliegveld Schleißheim om een dagje te gaan zweefvliegen. Het was een erg mooie fietstocht van een half uurtje door mooie velden en rustieke dorpjes waar op zondag ochtend geen kip te bekennen was. Ook kwam ik langs vele veldjes met bloemen of aardbeien, met een bordje erbij: “zelf plukken” en een bordje met de prijzen en een blikje waar je het geld in kan doen (kan hier dus nog blijkbaar). Uiteindelijk kwam ik bij het vliegveld aan en toen realiseerde ik me dat ik een waar vliegparadijsje gevonden had. Het is het oudste vliegveld van Duitsland (waarschijnlijk één van de oudste van Europa) opgericht door de königlich-bayerische Fliegertruppe in 1912. Daarna heeft het nog dienst gedaan als opleidingsentrum voor de Luftwaffe waarna tijdens de koude oorlog de Amerikanen er veel gevlogen hebben. Vandaag de dag is er nog een enorm veld, een lange onderhouden verharde baan, een zweefvliegclub, een motorvliegclub, en één van de mooiste luchtvaartmusea van Duitsland (nog niet de kans gehad even te gaan kijken).
Direct aan de startplaats is ook een onvervalste Beierse Biergarten waar om 9:30 al genoeg mensen aan de halve liters zaten. Vanaf een uurtje of 11:00 zat het er bomvol en dat bleef ook de hele dag zo. Volgens mij waren het voornamelijk mensen uit de buurt die gezellig op zondag worst en gegrilde karbonades komen eten (worden de hele dag klaargemaakt) en lekker naar het vliegen komen kijken.

Ik werd zeer hartelijk ontvangen door instructeur Steffen en kon eigenlijk gewoon meedraaien met het vliegbedrijf. Al snel werd ik “unsere fliegende Holländer” genoemd en ik voelde me dan ook meteen erg thuis bij deze club. Op een gegeven moment was het mijn beurt een vluchtje te maken met instructeur Herbert (omdat ik geen lid ben van de Beierse luchtsport vereniging mocht ik verzekeringstechnisch niet solo vliegen). Het is echt ongelofelijk om naast een miljoenenstad als München te vliegen. Vergeet niet dat één van de grootste luchthavens van Duitsland ook nog in de buurt is, maar gezien de bijzondere status van het vliegveld zijn er regelingen getroffen en kan hier gewoon gevlogen worden. In Nederland zouden de zwevers weggejaagd worden.

Iets wat je vaker in Duitsland ziet bij zweefvliegclubs is dat ze een enorm chique wagenpark hebben. Zo hadden ze ook hier een Audi A4 (hooguit paar jaartjes oud) 2.5 TDI als kabelwagen. Dat komt omdat dat testauto’s zijn als er een nieuwe model uitgebracht wordt en die mogen na afloop de weg niet meer op. Meestal worden ze dus voor een zacht prijsje overgedaan naar een zweefvliegclub ofzo.


Check onderstaand filmpje voor een korte indruk van het vliegveld:



Aan het einde van de dag vroeg Steffen me of ik zin had om een kunstvlucht te maken. Uiteraard reageerde ik hier met een volenthousiast ja op. Het sleepvliegtuig was ook net terug en we hebben ons laten opslepen tot 1000 meter hoogte. Daarna begon het feest met een looping, gevolgd door stukken op de kop rechtuit vliegen enzovoort. Ik heb dus München vanuit de lucht van alle hoeken mogen waarnemen. Zie het onderstaande filmpje!



Na deze ongelofelijke ervaring maakte Steffen met 2 anderen nog 2 van zulke vluchten waarna we de boel opgeruimd hebben. We hebben toen nog gezellig een biertje gedronken en toen was het tijd om naar huis te gaan. Zoals vaker het geval is ligt het veld in een afgelegen gebied waar het dus totaal donker was. Ook had ik geen licht op mn fiets, maar ik wist wel welke richting ik op moest. Gelukkig was het volledig helder die avond en kon ik in open stukken redelijk wat zien. Helaas moest ik ook een stuk door het bos fietsen waar ik nog net het pad van de rand kon onderscheiden (zien zou ik het niet durven noemen). Uiteindelijk weer bij een dorpje gekomen en eigenlijk makkelijk mn weg teruggevonden. Zaterdag ga ik weer vliegen en dan gaan Chrissie, Kathi en Gijs ook mee (Lisero is naar India voor een conferentie).

Na 3 weken München kan ik wel zeggen dat ik me echt thuis voel. Beieren heeft ook wel iets weg van Brabant (afgezien dan van het feit dat de mensen hier veel beleefder zijn). Ze houden hier ook van lekker eten en drinken, en wordt er ook hier door de rest van het land wel ns lacherig over gedaan, maar ondertussen wordt een groot deel van het geld hier verdiend in de industrie (EADS, BOSCH, Siemens, IABG, BMW) en de agrarische sector.

Verder kan ik nog zeggen dat ik deze week een nieuw projectje gekregen heb, aangezien mijn begeleider nogal druk is (en binnenkort met vakantie). Ik mag nu met 1 van de experts hier op de afdeling meedraaien en ben er echt super enthousiast over. Helaas kan ik niet echt vertellen waar het over gaat, dus dan raad je al dat het interessant is :D.

Komende zaterdag begint het Oktoberfest dus volgende week meer!

Servus! (zegt men hier in München, soort houdoe zeg maar ;) )




Hierboven van linksboven naar rechtsonder: de hangars van de Ikarus zweefvliegclub en de Münchner Aeroclub, met Steffen in de ASK21, Schloß Schleißheim vanuit de lucht, het Robin sleepvliegtuig

donderdag 13 september 2007

DieDasDerDemDen

Hallo lieve mensen. Tijd voor weer een stukje. Hier in huis is alles fantastisch. Er wordt elke avond gekookt (en ook afgewassen, haha). Wat ik helemaal vergeten te vertellen was is dat we in huis een piano hebben! Ik kan dus eindelijk weer eens fatsoenlijk oefenen.

Verder nog wat cijfers: Bij EADS werken 115.000 mensen. Daarvan heten er 7 Ivor, waarvan ik de enige niet-brit ben. Ik reis elke dag 47 minuten naar mn werk en 47 minuten terug (soms zijn het er 44 en soms 54). Per dag mag ik 42 minuten lunchpauze houden en eten er dagelijks 10.000 mensen in onze kantine. Het eten is hier echt fantastisch. De gewoonte is om hier ’s middags warm te eten (dus nu eet ik 2 keer per dag warm :D ) en er wordt fantastisch gekookt. Nog mooier is dat t ontzettend goedkoop is. Elke dag kun je kiezen uit 3 hoofdgerechten, 3 bijgerechten, zijn er 2 salade eilanden en dan kun je ook nog gewoon een broodje eten. Een hoofdgerecht kost doorgaans €2,85. Afgelopen dinsdag had ik daarvoor een halve kip! (dus ongeveer 500 gram vlees) met patat naar binnen gestouwd. Uiteraard kreeg ik t niet allemaal op, maar mn collega’s verzekerde me dat na 6 maanden Beieren dat toch geen probleem meer zou zijn. Dan nog wat, er zijn hier meerdere mensen die bij de lunch een goed glas bier drinken. Dat is ook normaal in Beieren.

Heb verder al wat mensen uit Delft getroffen en ook is inmiddels Lisero (een goeie vriend van mij) aangekomen. Omdat hij nog geen kamer heeft logeert hij voorlopig hier. Mijn huisgenootje “Kathi” is op het moment 2 weken met vakantie en ze was zo aardig haar kamer aan Lisero te geven voor die tijd. Om een goede indruk te maken hier heeft hij meteen typisch Hollandsche pot geïntroduceerd; namelijk aardappelen, groente en vlees.

Wat me nog verder opgevallen is in München. Levensmiddelen schijnen hier iets duurder te zijn. Zo betaalde ik voor 2 uien een euro (in de billige Edeka supermarkt) en kocht ik een brood bij de bakker voor 3,- (was wel erg speciaal brood volgens de bakker zelf dan). Ook het openbaar vervoer is hier fantastisch. Echter, op vrijdagmiddag overwerken kan ik afraden. Zo was er afgelopen vrijdag nog een bijeenkomst voor de “jonge” mensen in het bedrijf, maar om kwart voor 7 dacht ik toch echt mn bus te moeten halen, want ons bedrijf zit nogal afgelegen en anders kom je niet meer thuis. Helaas rijd op de vrijdag de laatste bus al om half 7 weg en moest ik dan maar hopen dat bij de IKEA even verderop nog bussen reden. Aangezien de IKEA bus ook nog een enorme omweg zou maken, ben ik de parkeerplaats van ons bedrijf maar opgelopen en heb ik de eerste de beste meneer maar gevraagd of ie misschien dezelfde richting op moest. Zoals ik al zei, alle mensen zijn hier SUPER vriendelijk ik mocht dan ook vanzelfsprekend meerijden. Hij heeft me toen bij een S-baan (soort stads-trein) afgezet en zo kwam ik toch nog thuis.

En zo begon het eerste weekend. Op zaterdag heb ik een beetje rondgekeken in de buurt. De wijk waar ik woon staat bekend als een achterbuurt, maar ik kan zeggen dat deze buurt er stukken beter uitziet dan vele ‘normale’ buurten in Nederland. De straten zijn superschoon, de gebouwen netjes onderhouden en eigenlijk wonen hier vooral gezinnen met kleine kinderen. Het enige is dat hier veel appartementengebouwen staan (ipv eensgezinswoningen) en dat er schijnbaar relatief weinig Duitsers wonen. Ook zijn we zondag naar een soort Kult-Bar, de ‘Favorit-Bar’genaamd. Er waren geen meubels, behalve dan wat uitstulpingen die uit de vloer kwamen. Of het tafels of zitplaatsen moesten zijn werd niet duidelijk. Alles was bekleed met oud vaalbruin linolium en er was dof vies geel licht. Bovendien werd er minimal-techno gedraait en hingen er een stuk of 50 ventilatoren in matrix vorm aan de wand.

Wat kan ik nog de komende tijd verwachten. Het Oktoberfest staat voor de deur! Gelukkig hebben ze hier ook C&A en die heeft alvast Lederhosen voor €69,- in de aanbieding. Verder wil ik dit weekend eens een kijkje nemen bij een zweefvliegclub die slechts op 9 km van mn huis te vinden is. Wat ook nog de moeite waard te vermelden is, is dat mijn afdeling volgende maand verhuist naar Manching. Even de voor en nadelen op een rijtje:

Nadelen:
-Het is 100km ten noorden van waar ik nu werk
-Ik zal dus langer moeten reizen

Voordelen:
-Het is ‘maar’ 70 km van mijn huis
-Er rijdt een bedrijfsbus
-Er worden carpool-groepjes georganiseerd (er worden 3000 mensen verhuisd)
-Het is het grote vliegtestcentrum van Duitsland!
-Er brullen dus elke dag, de hele dag straaljagers!
-Er staat een compleet nieuw gebouw (mn bureau is al ingedeeld)
-De landingsbaan daar is de langste van Europa en 't is tevens een uitwijk landingsplek voor de space shuttle

Goed, dat was het dan wel weer voor deze week. Heel veel groetjes!

dinsdag 4 september 2007

Es ist angefangen!

Zo! Hier een eerste bericht vanuit München! Zaterdagochtend ben ik vetrokken vanuit Oss, nadat mn vader me eerst met mn spullen uit Delft had opgehaald. Dat bleek toch aardig wat te zijn, maar gelukkig paste het allemaal in de auto.

Na een voorspoedige rit van 8 uur, waarbij mn vader de eerst 2 uur best naar Armin kon luisteren, kwamen we aan in de "Freistaat Bayern". Al snel vonden we mijn nieuwe thuis voor de komende 6 maanden. Mijn nieuwe huisgenoten, "Chrissie", "Kathi" en Johanna (die hier tijdelijk een maandje woont en dan de kamer weer teruggeeft aan "Moni") hebben ons zeer gastvrij ontvangen en ook meteen geholpen alle spullen mee naar boven te sleuren.

Ons huis bevindt zich op de 2e etage en op de foto hiernaast kun je mn kamer zien (2e van boven, linker 2 vensters). "Chrissie" en "Kathi" hadden mn kamer al ingericht en de binnenkomst was dan ook zeer bemoedigend. Het huis heeft totaal zo'n 115 M^2 (dus lekker ruim voor 4 personen) en studentikoos ingericht (maar dan zonder de zooi en afwas en dergelijke). Zoals t een echte Delfterik betaamt heb ik maar meteen een fatsoenlijk netwerk aangelegd (jaja, the term Nerd comes to mind) zodat we nu ook allemaal tegelijk kunnen internetten)









Op zondag zijn we even snel München gaan bekijken. De eerste indruk is echt fantastisch. München is twee keer zo groot als Amsterdam, maar desalniettemin geeft t een opgeruimde indruk. De binnenstad is ontzettend mooi en er lijkt geen einde te komen aan de mooie gebouwen.







Uiteraard kregen we honger en besloten een typisch Beierse maaltijd te nuttigen. De term vette hap is in dit geval een understatement. We kregen een gietijzeren wokpannetje voor ons met daarin een centimeter vloeibaar vet, en daarin een vettige karbonade, 3 weisswursten, een vast stuk vet, een leverkneudel en een gewone kneudel (soort deegbol). Waarschijnlijk is dit een goede bodem voor t Octoberfest ofzo, maar we kwamen er simpelweg niet doorheen.


Nadat zondagavond mn vader doorreisde naar Roemenie (hij komt volgende week weer de auto op de terugweg ophalen) begon maandag dan de eerste werkdag. Zoals de Duitsers het graag zien was ik om 8:50 aanwezig (ik moest er om 9:00 zijn), echter, toen mocht ik nog een vol uur wachten voordat ik mn badge kreeg, waarmee ik het terrein op kan en waar ze de werktijden mee bijhouden. Daarna kreeg ik nog een vrij korte introductie van de stagebegeleider van EADS en moest ik verschillende verklaringen tekenen over geheimhouding (overtreding kan tot 2 jaar gevangenis leiden!) en toen kon ik naar mn afdeling gaan.

Op mijn afdeling werd ik zeer vriendelijk ontvangen (tot nu toe heb ik gemerkt dat alle mensen hier zeer vriendelijke en opgewekt zijn) en in afwachting van mijn begeleider die er even niet was, wegwijsgemaakt met de belangrijkste procedures (lees: hoe het koffiezetapparaat werkt en waar je water kan halen om nieuwe koffie te zetten). Op mijn afdeling werken ongeveer 15 mensen in een grote ruimte waar ook allemaal andere evenzogrote groepen werken. Ik heb t idee dat ik op een prachtplek terecht ben gekomen, want op mijn afdeling worden allemaal nieuwe dingen bedacht. Zo heb ik al een opdracht gekregen die aan het begin van het ontwerpproces staat wat betekent dat ik veel eigen creativiteit kan gebruiken. Tot vandaag kon ik nog niet van mijn computer gebruik maken, maar de zeer vriendelijke secretaresse "Gitti" zorgde voor voldoende ruitjes papier en een potlood, zodat ik maar ouderwets met de hand begonnen ben. De komende dagen zal ik hopelijk volledig van de computer gebruik kunnen maken (let wel, prive gebruik ist verboten! dus gelukkig heb ik thuis mn eigen compu).


Dit was het weer voor even, tot volgende week!