Even een kleine rectificatie. Men zegt dus geen kriste (al klinkt t bijna hetzelfde), zoals vermeld in mn vorige verhaal, maar krütztik, wat een verbasterd: Grüß dich is, oftewel, ik groet je. Mn vorige verklaring paste zo goed bij waar servus nou vandaan komt. Dat lijkt dus niet te kloppen.
Het heeft even geduurd voordat ik weer wat geschreven heb. Voornamelijk omdat ik vorige week een erg vervelend bericht uit Nederland heb gekregen, maar misschien is het niet gepast om daar hier op mn blog over uit te wijden. De mensen van LR weten waar ik het over heb.
Also, op donderdag de 11e kwam Bas bij me langs. Hij heeft een tijdje terug in München stage gelopen en had nu nog een soort conferentie waar hij nog wat moest presenteren. Het was een kort maar krachtig bezoek. Hopelijk hebben we later nog een keer meer tijd om samen München te verkennen. Dit was ook de dag dat we afscheid hebben moeten nemen van Johanna, die weer terug is naar Berlijn.
Vrijdag was een erg rare dag, want het was de dag van de verhuizing van onze afdeling. Een erg apparte sfeer hing er bij ons, aangezien aan de ene kant mensen van alles aan het inpakken waren, sommige dingen al weg waren, overal dozen stonden, en tussendoor mensen zo goed en zo kwaad als het gingen “as usual” aan het werk waren. In tegenstelling tot andere werkdagen was iedereen ook ontzettend casual gekleed. Vrijdag weer hard gebeund op mn project en zelfs een nieuw concept voorstel gedaan. Mijn begeleider was er helaas niet, maar de persoon die eigenlijk de regie over ons project voert was erg enthousiast en zei dat hij een meeting zou organiseren waar ik mn werk zou kunnen presenteren.
Vrijdagavond kwam dan Mirjam aan met de trein. Ik had de week erna vrij genomen zodat we samen veel konden zien en doen. We hadden veel geluk met het weer, aangezien het bijna de hele week zonnig was en op sommige dagen boven de 20 graden! We zijn op zaterdag eerst de stad ingelopen en hebben oa de kathedraal bezocht en één van de domtorens beklommen. Ze zijn in 1368 begonnen met bouwen en in slechts 20 jaar tijd hadden ze deze enorme kerk met 2 torens van elk 109 meter hoog voltooid! Echt ongelofelijk voor die tijd! De meeste andere grote kathedralen heeft men meer dan honderd jaar over gedaan. In die tijd waren ze schijnbaar ook nog in staat erg precies te bouwen. De torens verschillen slechts 12 cm in lengte! In deze kathedraal was ook de huidige paus Benediktus Bisschop van München. Even later troffen we Bas nog even en hebben we even een biertje gedaan op de Marienplatz.
Zondag zijn we in de Englische Garten gaan wandelen, waar ik eerder al over verteld heb. Het was weer gezellig druk en het weer zat zoals gezegd ook weer mee. Maandag zijn we naar Bavaria Filmstadt (Bavaria=Beieren, heeft dus niks met bier uit Lieshout te maken!!) gegaan waar mijn huisgenootje Kathi rondleidingen geeft. Dit zijn de grootste filmstudio’s van Duitsland en films zoals Das Boot en The Never Ending Story zijn hier opgenomen. Ik ben een grote fan van Das Boot en het was echt ontzettend vet om door de originele “U-boot” te lopen. Uiteraard hebben we toen we thuis waren, verdeeld over 2 dagen, de 6 uur lange “un-cut” versie van Das Boot gekeken. Tot onze grote schrik kwamen we ook nog even de grote broer van Bokito tegen. Check de foto’s!
De dag erna zijn we naar Schloß Nymphenburg gegaan. Dit is een mooi oud paleis met een enorm park erbij, wat al sinds 1792 voor het publiek werd opengesteld.
Eén van de grote voordelen van Műnchen is dat je vrij snel vanuit de stad in de natuur bent. Zo rijden er meerdere S-bahnen naar de bergen en naar verschillende meren. Op woensdag (eigenlijk de laatste mooie dag) zijn we naar de Starnberger See gegaan waar we een mooie wandeling gemaakt hebben.
Op donderdag zakte de temperatuur ineens naar een graad of 12 en zijn we naar het Olympiapark gegaan, waar in 1972 de Olympische spelen zijn georganiseerd. We hebben de Olympia toren beklommen (naja, beklommen ;) ) die 290 meter hoog is en het bezoekers gedeelte op 190 meter heeft. Er is ook een panorama terras buiten! Helaas moest Mirjam de volgende dag alweer naar huis. De week was dan ook veel te kort.
Op zaterdag was er “Die Lange Nacht der Műnchner Museen” waar je voor €15,- tussen 19:00 en 2:00 alle musea van Műnchen kon bezoeken. Met Moni heb ik het theatermuseum, Max Planck instituut, een museum over de Griekse oudheid, de oude Pinakotheek (vergelijkbaar met Rijksmuseum) en het geologisch en paleontologisch museum bezocht. Omdat in de Olympia toren officieel ook een museum is (het Rockmuseum met parafernalia van artiesten die in het olympisch stadion hebben opgetreden) was ook dat opengesteld.
Maandag was dan de eerste dag in Manching. Het nieuwe gebouw is echt super! Het oude gebouw was dan ook echt een oud versleten stinkhol, dus de overgang was erg goed. Heb nu een werkplek met 2 grote bureaus, in een enorm kantoor, met uitzicht op een naaldbos, waar nog een andere stagiaire Robert (uit de Neue Bundesländer=Oost-Duitsland) waar ik het erg goed mee kan vinden, en nog een wat oudere, ontzettend vriendelijke man van onze afdeling zitten. Ik kan hem het best omschrijven als een fitte vijftiger (hij sport veel) met immer een vriendelijke glimlach op zijn gezicht. Het enige nadeel van de nieuwe locatie is de kantine, die echt minder is dan in Ottobrunn (tenminste nog wel goedkoper). Omdat elke verdieping ook een complete keuken heeft met alles erop en eraan (waarom vraag je je af? Ze hebben namelijk wel de oude meubels verhuisd om zogenaamd geld te sparen!!) heb ik al gedacht een paar keer zelf te koken. Wat echt helemaal fantastisch is, is dat er zelfs voor ons raam de hele dag vliegtuigen en helikopters voorbij vliegen! Hieronder een greep uit wat ik zo op een dag allemaal voorbij zie blazen, uiteraard allemaal archiefbeelden. Hier is fotograferen echt totaal uit den boze! Aangezien hier ook de Eurofighters voor Duitsland en Oostenrijk geassembleerd worden en alle nieuwe dingen getest worden.
Afgelopen weekend waren dan mijn ouders, zus en peettante en –oom hier. We hebben uiteraard lekker gegeten en de hoogtepunten van Műnchen bekeken. Helaas moesten ze vanochtend weer naar huis. Het was in ieder geval erg leuk dat ze er waren!
Inmiddels is ook het weer helemaal omgeslagen. Waar het een paar dagen daarvoor nog 23 graden was ligt het nu onder de 5 en de eerste sneeuw is al gesignaleerd.
Servus!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten