Wiesngeschichten

Also,

In de afgelopen 11 dagen heb ik weer veel beleefd, dus ga er maar even voor zitten. Op zaterdag ben ik weer gaan zweefvliegen. Deze keer gingen Gijs, Kathi en Chrissie ook mee. Op de startplaats werd ik als oude bekende begroet en de mensen van de club vonden het erg leuk dat er nog een Nederlandse zwever en 2 huisgenootjes bij waren. Iemand grapte zelfs over een invasie van de “Holländer”, dus ik grapte terug of ie misschien een invasie terug bedoelde. De eerste geslaagde tweede wereldoorlog grap. Enfin, Gijs heeft ook zijn eerste schreden in het Münchner luchtruim gezet en Kathi en Chrissie hebben ook elk een paar vluchtjes kunnen maken. Uiteraard waren ze helemaal lyrisch en ze zullen dan ook nog wel een keer vaker meegaan vermoed ik. Zelf heb ik voor de eerste keer in een Ka-13 mogen vliegen, wat natuurlijk ook erg leuk was. Dit was weer een fantastische vliegdag, temeer omdat het er zo weinig stress op de startplaats is bij deze club en omdat het weer ook nog meezat.


Op de vrijdag ervoor zijn Chrissie, Johanna en ik gaan shoppen voor een Wiesn outfit. Hier in München gebruikt men het woord Oktoberfest eigenlijk nauwelijks. Men heeft het altijd over de “Wiesn”, want het Oktoberfest vindt plaats op de Theresienwiese. Natuurlijk zijn we naar de C und A gegaan en ik heb daar voor €69,- een echte varkenslederen Lederhosen gekocht. Johanna en Chrissie hebben elk een Dirndl gekocht dus we waren er helemaal klaar voor.
Het oktoberfest is ontstaan in 1810, toen kroonprins Ludwig van het kersverse koninkrijk Beieren zijn bruiloft had met Therese von Sachsen-Hildburghausen. Natuurlijk was dit een groot feest, en het terrein werd omgedoopt tot de Theresienwiese ter ere van de bruid. Sinds 1818 werd er voor het eerst bier geschonken tijdens dit nieuwe herfstfeest. Tegenwoordig komen er in de 16 (zestien!!!) dagen dat het feest duurt meer dan 6 miljoen mensen naar München (er wonen er 1,4 miljoen) en in deze 16 dagen gaat meer dan 1 miljard euro om. Het Oktoberfest vindt dus plaats op de Wiesn, waar op een enorm terrein de grote biertenten van de verschillende brouwerijen staan (in de grootste kunnen meer dan 10.000 mensen) en daaromheen een enorm kermis terrein, met zweefmolens, achtbanen, eettentjes etc. Het is dus een feest voor de gehele familie, al blijven de mensen met kleinere kinderen meestal weg uit de biertenten. Zestien dagen lang wordt er van 9:00 ’s ochtends tot zo ongeveer middernacht bier geschonken en elke tafel in elke tent is voor de gehele periode allang uitverkocht. Er komen veel buitenlanders op het feest af, voornamelijk Italianen en Engelsen. Het Oktoberfest is dus echt een enorme happening. Er komen veel mensen in klederdracht naar het werk, op maandag werd bij ons in de kantine walsmuziek gespeeld (de kantine is ook versierd) en heel toevallig zijn alle internationale vergaderingen deze 2 weken bij ons in München (het stikt in het restaurant van de EADS werknemers uit andere landen).

Zondag was het voor ons dan zover. Om half vier `s middags waren we op de Wiesn (natuurlijk is hier een U-bahn station) en hebben we eerst een rondje gelopen. Zo met mn lederhosen aan vond ik het wel tijd voor een echte Weißwurst. Nadat we dan een bodem gelegd hadden zijn we de Löwenbräuer Festzelt binnengelopen waar 't een dolle boel was. Uiteindelijk hebben we zelfs een tafel gevonden waar we op de banken konden staan met uitzicht op zich misdragende Britten. Op een gegeven moment werd 't zelfs de Sicherheitsdienst teveel en kwamen ze even tegen de Britten zeggen dat ze wat kalmer aan moesten doen. Omdat 't de eerste dag was hebben we 't bij 1 Maß (zo heet een bierkroes van een liter) gehouden. Daarna zijn we nog in de zweefmolen en het reuzenrad gegaan, waarna Johanna haar zuster trof en Chrissie met een niet nader te specificeren typ had afgesproken.


De volgende ochtend natuurlijk weer lekker werken. Zoals eerder al vermeld was ik met m’n hoofdproject dusdanig goed op weg, dat we nu wachten op nieuwe gegevens van een andere afdeling. Ik help dus nu 1 van de experts van de afdeling met wat anders. Bij EADS kun je op 2 manieren carrière maken. Op de standaard manier, door je werk als ingenieur goed te doen, om dan vervolgens afdelingshoofd, sectiehoofd enz. te worden en uiteindelijk niks meer met techniek te maken te hebben. Om te voorkomen dat kennis zo verloren gaat aan de ene kant en al het echte werk door stagaires en gefrusteerde ervaren krachten (zij die goed in hun vak zijn maar geen management functie ambiëren en dus minder geld verdienen en niks te zeggen hebben) gedaan wordt aan de andere kant, is er nog een hiërarchie. Je kunt dus ook hogerop komen door te excelleren in je technische werk en dan expert, of senior expert worden zonder dat je je bezig hoeft te houden met bestuurswerk. Echter moet daarbij gezegd worden dat de echte macht dan nog steeds bij de linie managers ligt die de budgetten beheren. Een pluspuntje is dat dan hier de linie managers nog tenminste ingenieurs zijn en dus nog wel weten wat ze besturen.

Wat ik over deze extra taken zeggen kan is dat ik een stukje software aan 't programmeren ben, maar waar het voorlopig over gaat moet ik voor me houden. Wat wel grappig te vermelden is waarom nou juist ik dat doe. Binnen EADS hebben ze deze software al bij andere afdelingen. Echter als ze bij ons iets willen doorrekenen met die software zijn ze van iemand anders afhankelijk en moet er ook nog hoogstwaarschijnlijk met geld geschoven van de ene naar de afdeling. Ze hebben zelf geen tijd en geld om de software te schrijven, dus nu begrijp ik waarom stagiaires zo onmisbaar zijn bij grote bedrijven. Die kosten niks en die kun je alles laten doen wat je eigenlijk gedaan zou willen hebben, maar wat bij de normale gang van zaken stuk zou lopen op bureaucratie en superstrakke budgetten.

Woensdag zijn we dan weer naar de Wiesn gegaan en deze keer waren Kathi, der Michi en Gijs er ook bij. Der Michi, een vriend van Kathi, (door ons vanaf nu König Michi genoemd) heeft 3 jaar lang in de Paulaner Festzelt gewerkt en kent dus iedereen die daar werkt. Zo kreeg hij het dus voor elkaar dat we een tafel kregen (wat anders echt onmogelijk was) waar we de rest van de avond gezellig op de banken hebben gedanst. Deze avond dan toch 2 Maß gedronken, maar ik moet toegeven dat de volgende ochtend om 7:00 opstaan niet helemaal van een leie dakje ging. Volgende keer dus maar weer 1 drinken doordeweeks. Gijs had er zelfs 3 op en die kwam dan ook pas om 14:00 op z’n werk aan. Check de foto’s voor de sfeerimpressie!





Op vrijdag avond ben ik met Chrissie naar de “Bar am Tonstudio” gegaan waar we Anne (bekend van de vorige keer stappen) en Birte (andere vriendin van Chrissie) troffen. Ook was er nog een andere ‘vriend’ van Chrissie, maar dat bleek later ineens een zeer vage kennis te zijn die ze om onverklaarbare redenen had meegevraagd. Ik was dus ook zeer verbaasd toen ze ineens zei dat ze t maar een saaie vent vond (want ik dacht, dat is een goede vriend). Na even gezellig wat gepraat te hebben in deze bar met aansluitende muziekstudio zijn we naar de “Registratur” gegaan. Dit is een disco in het gebouw van het oude kadaster (je raadt het al, Registratur betekent kadaster). Dit was een typisch Duitse disco (niet strak en nieuw, maar met opzet oud en vies en zoveel mogelijk precies zo gelaten als in de tijd van het kadaster) waar ze die avond echt goeie muziek draaiden. Voor de geïnteresseerden: het was een soort mix van electro-drum&bass-dance-hop wat in ieder geval erg goed dansbaar was. Na een uur of 5 gedanst te hebben zijn we weer naar huis gegaan, en aangezien vanaf 4:00 in de ochtend de metro weer rijdt waren we snel thuis, ware het niet dat de dames nog even een vet broodje kebab moesten eten (het leken wel een stel Delftsche studenten) .

Zaterdag natuurlijk lekker uitgeslapen en in de middag in m’n eentje een stukje gaan wandelen door München. Het was namelijk weer een erg mooie dag (de nazomer is hier echt perfect, op een paar dagen heftige regen na nu en dan). Het viel me weer op hoe ruim opgezet München is en wat een fijne, mooie stad het is. Ik genoot echt van het wandeltochtje door het centrum. Toevallig kwam ik voorbij een festivalletje in het centrum, waar een fantastische Turks-Duitse band aan het spelen was. Blijkbaar was er op zaterdag een Multi-Kulti festival waar je gewoon lekker in de zon kon gaan zitten en luisteren naar de muziek. Toen de band klaar was liep ik weer langzaam richting U-Bahn, waar ik een strijk kwartet tegenkwam die midden op de straat een tango aan het spelen waren. Ik heb echt het idee dat je dit soort dingen niet snel in Nederland tegenkomt.


Op zondag de was gedaan, evenals Chrissie en Johanna en we hebben toen van ellende overal draden moeten spannen om de was te kunnen laten drogen. Ik heb toen Chrissie maar even een introductie college statica gegeven, aangezien ze het gepresteerd had tussen 2 kapstokken een waslijn te spannen en toen verbaasd opkeek toen alles omkukelde nadat ze er wat aan gehangen had. Jaja, je leert toch nog wat nuttigs op de TU ;)

Aangezien m’n begeleider nu 3 weken op vakantie is en de expert tot en met donderdag er ook niet is heb ik het nu wat rustiger op mn werk. Ben nu dus vooral rond aan het kijken wat er nog meer bij ons gedaan wordt. Dit is ook de laatste week van het Oktoberfest dus ik zal nog wel een paar keer gaan kijken. Komende woensdag is trouwens een vrije dag, namelijk de dag van Der Deutsche Einheit! Dinsdag avond is dus Feierabend!

Servus!