donderdag 20 september 2007

Unsere fliegende Holländer

Hallo allemaal,

Hier weer een berichtje over mijn vorderingen. Afgelopen vrijdag de eerste “VrijMiBo” (vrijdag middag borrel) gehad. Ik kwam bij de bushalte Gijs van de Delftsche vliegclub tegen en hij stelde voor om een biertje te gaan drinken in de stad om het begin van het weekend te vieren. We zijn op het eerste terras vanaf het station gaan zitten en hebben een tijdje gezellig zitten kletsen. Zomaar ineens was 't 22:00 uur en waren we 4 größe Weißen verder. Aangezien ik had afgesproken om met Chrissie en Lisero naar de stad te gaan, belden ze me op waar ik bleef. Gijs had ook wel zin in een feestje en we zijn toen allebei snel naar huis gegaan om onze spullen weg te brengen. Om 22:30 was ik dan eindelijk thuis, maar de anderen hadden natuurlijk al gegeten en we moesten snel weer weg omdat een vriendin van Chrissie (Anne) op ons stond te wachten. Dus met lege maag (op die 4 Weißen na dan) weer richting stad, waar Gijs en Anne zich bij ons voegden. Zo zijn we met z’n vijven eerst naar een soort buurthuis gegaan waar één of andere band zou spelen. Echter was er niet zoveel te beleven dus toen zijn we naar de “Buena Vista”gegaan, waar, je raadt t al, voornamelijk salsa en dergelijke gedraaid werd. Het was er een gezellig drukke boel en hebben daar even een drankje gedaan. Na een tijdje hadden we het daar ook wel weer gezien en zijn toen de eerste de beste taxi ingestapt. De chauffeur bleek een enorme fan van de jaren ’80 metal band, AC/DC, te zijn, en z'n taxi zat dan ook onder de graffiti en hij draaide natuurlijk jaren ’80 metal. We wilden toen naar de bekende Pascha discotheek gaan, maar de chauffeur adviseerde ons bij Max & Moritz te gaan kijken. Daar binnen gekomen bleek dat er voornamelijk scholieren te vinden waren en binnen 5 minuten was iedereen elkaar kwijt. Pas na een uur of 3 hebben welkaar weer allemaal gevonden en zijn toen naar huis gegaan.

Zaterdag even rustig aan gedaan en het huis gepoetst, evenals 2 maanden opgespaarde lege flessen weggebracht. Op zondag begaf ik me per fiets naar vliegveld Schleißheim om een dagje te gaan zweefvliegen. Het was een erg mooie fietstocht van een half uurtje door mooie velden en rustieke dorpjes waar op zondag ochtend geen kip te bekennen was. Ook kwam ik langs vele veldjes met bloemen of aardbeien, met een bordje erbij: “zelf plukken” en een bordje met de prijzen en een blikje waar je het geld in kan doen (kan hier dus nog blijkbaar). Uiteindelijk kwam ik bij het vliegveld aan en toen realiseerde ik me dat ik een waar vliegparadijsje gevonden had. Het is het oudste vliegveld van Duitsland (waarschijnlijk één van de oudste van Europa) opgericht door de königlich-bayerische Fliegertruppe in 1912. Daarna heeft het nog dienst gedaan als opleidingsentrum voor de Luftwaffe waarna tijdens de koude oorlog de Amerikanen er veel gevlogen hebben. Vandaag de dag is er nog een enorm veld, een lange onderhouden verharde baan, een zweefvliegclub, een motorvliegclub, en één van de mooiste luchtvaartmusea van Duitsland (nog niet de kans gehad even te gaan kijken).
Direct aan de startplaats is ook een onvervalste Beierse Biergarten waar om 9:30 al genoeg mensen aan de halve liters zaten. Vanaf een uurtje of 11:00 zat het er bomvol en dat bleef ook de hele dag zo. Volgens mij waren het voornamelijk mensen uit de buurt die gezellig op zondag worst en gegrilde karbonades komen eten (worden de hele dag klaargemaakt) en lekker naar het vliegen komen kijken.

Ik werd zeer hartelijk ontvangen door instructeur Steffen en kon eigenlijk gewoon meedraaien met het vliegbedrijf. Al snel werd ik “unsere fliegende Holländer” genoemd en ik voelde me dan ook meteen erg thuis bij deze club. Op een gegeven moment was het mijn beurt een vluchtje te maken met instructeur Herbert (omdat ik geen lid ben van de Beierse luchtsport vereniging mocht ik verzekeringstechnisch niet solo vliegen). Het is echt ongelofelijk om naast een miljoenenstad als München te vliegen. Vergeet niet dat één van de grootste luchthavens van Duitsland ook nog in de buurt is, maar gezien de bijzondere status van het vliegveld zijn er regelingen getroffen en kan hier gewoon gevlogen worden. In Nederland zouden de zwevers weggejaagd worden.

Iets wat je vaker in Duitsland ziet bij zweefvliegclubs is dat ze een enorm chique wagenpark hebben. Zo hadden ze ook hier een Audi A4 (hooguit paar jaartjes oud) 2.5 TDI als kabelwagen. Dat komt omdat dat testauto’s zijn als er een nieuwe model uitgebracht wordt en die mogen na afloop de weg niet meer op. Meestal worden ze dus voor een zacht prijsje overgedaan naar een zweefvliegclub ofzo.


Check onderstaand filmpje voor een korte indruk van het vliegveld:



Aan het einde van de dag vroeg Steffen me of ik zin had om een kunstvlucht te maken. Uiteraard reageerde ik hier met een volenthousiast ja op. Het sleepvliegtuig was ook net terug en we hebben ons laten opslepen tot 1000 meter hoogte. Daarna begon het feest met een looping, gevolgd door stukken op de kop rechtuit vliegen enzovoort. Ik heb dus München vanuit de lucht van alle hoeken mogen waarnemen. Zie het onderstaande filmpje!



Na deze ongelofelijke ervaring maakte Steffen met 2 anderen nog 2 van zulke vluchten waarna we de boel opgeruimd hebben. We hebben toen nog gezellig een biertje gedronken en toen was het tijd om naar huis te gaan. Zoals vaker het geval is ligt het veld in een afgelegen gebied waar het dus totaal donker was. Ook had ik geen licht op mn fiets, maar ik wist wel welke richting ik op moest. Gelukkig was het volledig helder die avond en kon ik in open stukken redelijk wat zien. Helaas moest ik ook een stuk door het bos fietsen waar ik nog net het pad van de rand kon onderscheiden (zien zou ik het niet durven noemen). Uiteindelijk weer bij een dorpje gekomen en eigenlijk makkelijk mn weg teruggevonden. Zaterdag ga ik weer vliegen en dan gaan Chrissie, Kathi en Gijs ook mee (Lisero is naar India voor een conferentie).

Na 3 weken München kan ik wel zeggen dat ik me echt thuis voel. Beieren heeft ook wel iets weg van Brabant (afgezien dan van het feit dat de mensen hier veel beleefder zijn). Ze houden hier ook van lekker eten en drinken, en wordt er ook hier door de rest van het land wel ns lacherig over gedaan, maar ondertussen wordt een groot deel van het geld hier verdiend in de industrie (EADS, BOSCH, Siemens, IABG, BMW) en de agrarische sector.

Verder kan ik nog zeggen dat ik deze week een nieuw projectje gekregen heb, aangezien mijn begeleider nogal druk is (en binnenkort met vakantie). Ik mag nu met 1 van de experts hier op de afdeling meedraaien en ben er echt super enthousiast over. Helaas kan ik niet echt vertellen waar het over gaat, dus dan raad je al dat het interessant is :D.

Komende zaterdag begint het Oktoberfest dus volgende week meer!

Servus! (zegt men hier in München, soort houdoe zeg maar ;) )




Hierboven van linksboven naar rechtsonder: de hangars van de Ikarus zweefvliegclub en de Münchner Aeroclub, met Steffen in de ASK21, Schloß Schleißheim vanuit de lucht, het Robin sleepvliegtuig

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Heel gaaf Ivor!
Lijkt me wel om misselijk van te
worden in zo'n koprol manoeuvre.
Stjus! Willemien

Ivor zei

Dat viel gelukkig mee hoor :) al ben ik natuurlijk al wel wat gewend!

Tschüss!

Anoniem zei

Hoi Ivor!

Herlijk om te lezen dat je het zo goed maakt!

Liefs uit het (inderdaad) gezellige Brabant!

Mariëlle en Leo